Kamperen op Surin dag 2 & 3

Ondertussen is Yannick ook wakker geworden van de pijn in z’n rug. Toen ik bedacht hier heen te gaan stond er als review : ‘Je wordt heerlijk wakker door de dierengeluiden en de zee’.. Nou ik werd meer wakker van de spierpijn en een stijve nek. Maargoed. 

We moesten dus nog een nacht op die yoga mat en die baksteen slapen. Gelukkig hadden we maar 2 nachtjes op Surin, de planning was eigenlijk 3 nachten maar dat hadden we echt niet overleefd. 

Eenmaal aangekomen bij het ontbijt was het enige wat je kon nemen ei of ei met rijst. Ontbijt met rijst dus.. We hadden ons opgeschreven voor de snorkel tour in de middag. Na het ontbijt gingen we even na waar we moesten zijn voor de boot. Toen ik het vroeg keek ze ons geschrokken aan en begon met haar armen te zwaaien en riep: ‘late late! 10 minute late’ .. We keken naar de klok, het was 9:10 en de tour begon om 2 uur dus het leek me sterk dat we te laat waren. Terwijl we al 3x hadden gezegd en ook nog hadden opgeschreven dat we in de ‘afternoon’ groep wilden begreep ze pas na nog 3x ‘afternoon’ dat we dus pas om 2 uur moesten. Gelukkig kunnen ze hier heel goed engels, super fijn.

Terwijl ik iedere keer super m’n best doe om goed engels te praten ben ik er ondertussen achter gekomen dat alleen ‘Afternoon snorkeling ‘ beter werkt. Het formuleren van een hele zin werkt alleen maar averechts. Ik snap nu ook ineens wat al die Fransen hier doen, die kunnen ook geen engels en redden zich hier prima. 
Toen ik vroeg of we snorkels konden huren werd het helemaal een lastig pakket want daar snapte ze natuurlijk ook geen drol van. ‘No no no!’ Riep ze en deed echt alsof ik iets heel ergs had gedaan. Yannick was er alweer helemaal klaar mee en wilde de boel afblazen. Maar toen er eindelijk duidelijk gemaakt was wat we wilde konden we bij de souvenir shop snorkels halen. We pakten snorkels en de souvenir vrouw bleef gewoon rustig zitten. Ik vroeg of we moesten betalen maar ze lachte en wees terug. Nou, oke dan bij het terugbrengen betalen dachten we dus we liepen weg. Tot we geschreeuw hoorde en ineens de souvenir vrouw in actie zagen.  Ze kwam een soort van rennend achter ons aan en schreeuwde iets in onverstaanbaar Engels. 

We moesten betalen, wat ik 30 seconden geleden nog aan haar vroeg, en ze pakt een boekje waar ze namen en het borg bedrag noteerde. Heel vreemd die mensen hier. Sta je voor hun neus snorkels te pakken en vraag je of je moet betalen, zeggen ze niks en dan ineens komen ze je achterna. Ze doen hier ook maar een dotje hoor. 
Een half uur later was alles dan eindelijk geregeld en moesten we om 2 uur aan de andere kant staan. We liepen naar de tour en werden verzocht om door het water over de stenen en het koraal de boot in de springen. Eenmaal in de boot werden we een eindje verderop gedropt in het water. Terwijl een dikke Chinese toerist de boot bijna liet kapseizen door zich over boord te gooien op een willekeurige plek in de zee, was ik nog aan het worstelen met m’n snorkel bril. Eenmaal te water kon het beginnen. Prachtige vissen in allemaal kleuren. We moesten naar de boot terug zwemmen en werden weer naar de volgende locatie gebracht. ‘Huh, dit is ons eigen strand’ merkte Yannick op. Dit zal wel een tussenstop zijn dachten we, maar we werden eruit gezet om te snorkelen. Heel raar.

Na de snorkel ronde moesten we terug in de boot. De boot vaarde richting het strand, vast even draaien dachten we. Maar toen we dichterbij kwamen moesten we de boot uit en terug lopen naar onze tenten. Klaar was de trip. Terwijl er op de snorkel route een of ander eiland boven Surin stond aangegeven en nog 2 stops hadden we nu dus gewoon van de ene kant naar de andere kant gevaren, echt ongelofelijk wat een types hier. Moet je is in Nederland doen, dan hebje gelijk een hele rel aan je broek.

Om het nog wat leuker te maken gingen we de snorkels inleveren bij de souvenir shop die van 9:30 tot 20:30 open is. Eenmaal aangekomen was het ‘close’ niet closed maar close. De souvenir dame zat te snaaien op de bank naast de shop. Ze keek ons aan en nam wat happen. ‘Close’ zei ze. Ja dat zagen we ook wel. De receptie was ook ‘close’ en ze lagen met z’n allen achter de receptie op een matje te slapen. 
Dan maar even wandelen op het strand, een beetje bruinen en wachten tot we een ijsje konden halen. Na dit hele tafereel was ze eindelijk open en konden we uitchecken en de snorkels terug brengen. We aten wat en gingen slapen. 
We werden weer wakker met spierpijn zoals gebruikelijk en gingen naar het ontbijt. We moesten met de boot mee om 1 uur dus pakte alvast de tas in. We haalden alle was binnen en toen Yannick zijn boxer pakte keek hij er een beetje vreemd naar. Hij vouwde de boxer naar mij en daar zat iets in.. Een soort web? Gatver! Er zat een dikke spin in met harige poten. Een ‘baby’ tatantula! 
Hij gooide de boxer naar buiten en vond dat ik de spin wel even eruit kon doen met een stokje. Vanaf gepaste afstand gaf hij tips en aansturingen terwijl hij het hele tafereel vastlegde op film. Ik prikte in de boxer en de spin begon te rennen. Naar de onderkant van de boxer. Shit nu moest ik de boxer nog draaien ook. Alles zat onder het zand en ik zag de kleine harige pootjes vanonder de boxer komen. Ik prikte nog wat en hij rende snel de boomstam op. Wat een viezerd, snel alles inpakken en wegwezen hier! 

  • reply Tannie ,

    Het zou mijn vakantiereis niet zijn. Nog veel plezier!

    • reply Malou | Blonde Blossom ,

      Mijn hemel, wat een gedoe! Lekker onduidelijk ook alles, en niet erg leuk dat jullie bij je eigen strand gingen snorkelen. En dan nog die spin! De foto’s zijn trouwens wel prachtig. Malou x

      Leave a comment