Poserende poezen en dansense disco diva’s 

We mochten weer! Eindelijk gingen we weer een weekendje naar onze favoriere stad Parijs. Al dagen lang stuurde we elkaar de hotspots die we wilde bezoeken en speculeerde we uren over de outfitjes die we gingen dragen. Want ja, de Parisian looks zijn uiteraard ook erg belangrijk. Na alle foto’s en whatsapp vergaderingen konden we op pad. De auto volgeladen met schoenen, tassen en jassen. Tijd om te gaan!

Terwijl de heftige rap muziek uit de speakers kwam, vloog de tijd voorbij. Voor we het wisten stonden we in Parijs tussen de bedelende zwervers en toeterende taxi’s. Richting aangeven kennen ze hier niet en geduld hebben ze trouwens ook maar bar weinig… Ik paste dus prima in de rijstijl. Na bijna van de weg gebeukt te zijn kwamen we aan bij ons vertrouwde hotelletje waar de wifi automatisch connect, de lobby vertrouwd voelt en we standaard een handdoek te weinig hebben. 

We gooide de tassen in de kamer en gingen de stad in naar Galaries de Lafayette om de mooie etalages te bewonderen. Na de tour door het veel te drukke warenhuis waar het lijkt of Chanel  en Louis Vuitton gratis weg wordt gegeven (dikke rijen voor de deur) gingen we een hapje eten en een rondje lopen over de kerstmarkt waar het vol hing met prul. Veel te dure kerstballen met een schreeuwerige kerstman er op, te zoete snacks en sieraden die je je ergste vijand nog niet cadeau wilt doen. Zo stonden we bij een stand met bloemen, geperst in een sieraad. De fleurige oorbelletjes werden verkocht voor €35 en je kon ze uiteraard matchen met bijpassende armbanden en kettingen, echt vreselijk lelijk. Nadat ik mijn mening naar Fons uitsprak antwoordde de Franse man (dacht ik..) in het Nederlands dat het echte bloemen waren. God, heb ik weer! 

Snel liepen we naar het volgende kraam gevuld met veel te dure kerstprul. Foei lelijke kerstballen en kerstmannen die konden dansen en zingen. Dit maakte het ook niet veel beter dus besloten we de kerstmarkt maar in een rap tempo te verlaten. Op naar een plek om te eten en daarna lekker naar bed te gaan om ons klaar te maken voor de intensieve shop dag die gepland stond op zaterdag. 

Voor we in ons bedje lagen moesten we de helse rit in de metro weer naar ons hotel. We besloten nog even een stop in te lassen bij de Moulin Rouge zodat we toch nog even een toeristen dingetje hadden gedaan.. Eenmaal aangekomen bleek het dat we onze vorige trip gewoon in het zijstraatje hebben gegeten en deze trekpleister straal voorbij zijn gelopen. ‘Niet zo spectaculair’ vonden we.. Maar daar was niet iedereen het mee eens. Een dame stond enthousiast te poseren en gooide haar wilderige haardos in de strijd voor het beste shot. (Zie links onderin)

Na dit spectakel hopten we weer vrolijk in ons favoriete vervoermiddel om lekker naar ons hotel af te reizen. Deze rit was wel een erg speciale versie die Fons graag even voor je omschrijft:
“In de metro hing de sfeer van een foute kroeg. De zwervers die we vorige keer zagen met hun ‘live’ zangact waren weer present en waren vakkundig de songteksten aan het vergallen van verschillende top40 nummers. Als het zwerverstel al geen lach op je gezicht toverde dan zorgde onze dansende medereizigster daar wel voor. Ik noem het maar haar omdat ik denk dat ze dat wel fijn zou vinden. Het is eigenlijk een 2 m lange jongen met zware botten. ‘Ze’ had een korte roze coupe en een zwarte top aan. Dit had ze afgestyled met een lange bondage achtige zilveren ketting en ze was aan het zwaaien met een kleine glimmende roze clutch. Hierop stond de toepasselijke tekst ‘party girl’. Ook had ze een zebrarok aan met een split aan de voorkant die niet zo heel lady like stond met de behaarde benen.”

Aldus Fons.. Vrolijk stond ‘ze’ te dansen op de beats en gooide haar roze lokken lekker los. Wat een feest was het. Na een ritje vol vermaak was onze halte in zicht, eindelijk verlost van dit hele circus. Tijd om te slapen en ons voor te bereiden op een nieuwe dag!

Leave a comment