De eerste zonnestraal

Nou hè hè, mag mijn witte vel ook eens een zonnestraaltje vangen, is de lekkere zomerweek al weer voorbij. Ik had in de planning om eens een weekendje lekker te bakken op het strand, want als ik mezelf in het zand neergooi zie je me bijna niet liggen, zo wit ben ik. 

Vol goede moed pakte ik m’n strandtas in en vetrok met m’n hele hebben en houwen naar het strand. Inclusief vriendin, eten en Linda (het tijdschrift). Eenmaal aangekomen bleek het toch nogal winderig maar niemand hield me tegen! Ik moet en zal bruin worden want ik kan er niet meer tegen!

 1 dag heb ik het volgehouden op het strand met felle zon en windkracht 10, waaide bijna van m’n stretcher met de hele santekraam en ‘Linda’ er achteraan. Na deze lichtelijke storm besloten we om even weg te branden in de stranttent onder het genot van een frietje. 

Friet er in en weer gaan! Na de pauze besloot ik nogmaals een poging te wagen tot het bakken in de zon. Na een uur met kippenvel  en klappertanden hielden we het toch maar voor gezien. Heerlijk die zomerweekenden in Nederland! Maar goed, ik ben toch zeker van spierwit naar off-white gegaan dus er is toch nog iets van vooruitgang geboekt na deze dag. Gelukkig maar!

Hoe komt het toch altijd dat als ik vrij ben, het zonnetje ook even een weekendje vrij neemt. Zo zit ik dus nu gewoon maar weer met de fles selftanner te smeren. Want die Hollandse zomer zon is niet voor mij weggelegd. 

Leave a comment