Parijs: Wilde straat verkopers en goud riet

Na drie hysterische dagen zit het er al weer bijna op. Ook deze dag begon met een van de vele high lights van Parijs omdat wij natuurlijk enorm cultureel onderlegd zijn. Waar wij zeker een uur de tijd hebben genomen om ons aan te kleden en op te tutten. Lijken de mensen in de metro dit niet helemaal mee te pikken in hun ochtend routine. De walmen van zweet en ongepoetste tanden kwamen ons weer tegemoet bij het instappen van de metro. Een lekker deo-tje had geen kwaad gekund. Na heel wat geklaag waren we weer blij dat we konden uitstappen.

We wilden alle drie nog een laatste keer de Eiffeltoren zien. Vanaf het plein bij Chaillot Palace heb je een prachtig uitzicht op de Eiffeltoren. Deze spot is heel toeristisch, dus ik raad je daarom aan om hier lekker vroeg heen te gaan. Wat ik je niet kan aanraden zijn de met mosterd doordrenkte hotdogs van de kraam aan het plein. Zeker niet op een nuchtere maag.

img_7228

Misselijk van de hotdog stapten we de metro in op naar de Sacré-Cœur. Deze prachtige kerk staat helemaal bovenaan een heuvel. Om deze kerk te bereiken hebben we een barbaarse tocht moeten maken met 27 graden en geen zuchtje wind. Tijdens deze bootcamp werden we ook nog lastig gevallen door straatverkopers. Een van de straatverkopers klampte zich vast aan de Cartier armband van Dennis. Hij wilde ons een armbandje van zijn eigen makelij opdringen. We gilden met ze drieen heel de tijd ‘non en go away’ maar hij wist van geen ophouden. Fons klampte zich vast aan zijn Louis clutch en ik greep mijn tas nog maar eens extra goed vast en gingen met een snelvaart de trappen op.

img_7223

Nadat we waren bijgekomen van de achtervolging gingen we door naar Place du Tertre. Op dit prachtige pleintje staan heel veel schilders toeristen te lokken om een portret voor hun te maken. Als je nog maar 1 oog gooit op een prijs staat je halve portret zonder overleg al op doek. Zo knipte een man binnen een paar seconden mijn hoofd uit een velletje papier en drukte het in m’n handen. Eerlijk is eerlijk, het was prachtig, maar €20 voor een vouwblaadje ging me iets te ver.

Na al dit culturele gedoe was het tijd voor de laatste shopping tour en wat eten. We snelden even naar de Zara men om een chino voor Fons te scoren en een shirt voor Dennis, maar zonder succes dit keer. Normaal gesproken gaat het kopen lekker vlot, maar vandaag viel het tegen. We gingen naar het Place Verdôme omdat Fons beweerde dat het riet op dit plein goud was.

img_7257
Processed with VSCO with f2 preset

Eenmaal aangekomen bleek hij gelijk te hebben en stond ik binnen een paar minuten met een bos gouden riet in m’n arm. 5 seconden later spotte ik het bordje ‘don’t touch’ en propte ik vakkundig de bos met riet weer terug in de tuin. Hopend dat niemand dit gezien had snelden we naar Colette, een hippe winkel die dicht in de buurt was.
Bij Colette is het altijd druk en spot je veel hippe en goed geklede mensen. Ze hebben veel nieuwe merken, boeken en unieke tijdschriften dus kocht ik een mooi mode blad waar een groot interview in stond met de nieuwe designers van Gucci. Zeker een aanrader om langs te gaan als je in Parijs bent!

213 Rue Saint Honoré

Na dit al besloten we naar het hotel te gaan en de boel in te laden. We vertrokken richting huis met uiteraard een stokbrood en volle zon. Al snel waren we weer terug in de realiteit en stortte de regen weer met bakken uit de lucht. Hallo Nederland! We zijn er weer.. Helaas is het voorbij gevlogen, ik heb super genoten, want wat is Parijs toch een heerlijke stad! We hebben enorm gelachen, geshopt en lekker geklaagd. Hopelijk gaan we snel weer terug!

Au Revoir!

Fons, Dennis & Amanda

Leave a comment