VAN SMOEZELIGE WASREKJES TOT HANDGEMAAKTE JUNGLE WAAIERS

Denken doe je in bed, onder de douche en op reis. Op dit moment ben ik helaas in bed, het liefst was ik op reis zoals vorig jaar rond dit tijdstip.. Ik vind mijn leven op dit moment een beetje saai en dat zet mij aan het denken.

Ik werk 40 uur, klus een beetje bij aan m’n webshopje en doe een cursusje erbij voor de fun. Onder het mom van ‘je bent nooit te oud om te leren’. Maar eigenlijk is het eerder ‘ik ben veel te jong om te stoppen met leren’ want ieder gemiddeld 20 jarig persoon zit nog midden in zijn opleiding, zuipt zich lam op een studenten feest en gaat niet naar de kapper door een te krap budget.. Studenten leven, terwijl ik al werk sinds ik m’n vmbo heb gehaald..
Eerlijk gezegd heeft dat studenten gedoe me ook nooit getrokken.. Het idee dat je met vreemden in een huis komt, je huisgenoot misschien wel lui is en alles vies achter laat, het halve studentenkoor elke avond mee neemt.. Ik klink nu als een grijzend vrouwtje met een kat en een paar breinaalden, maar geef mij maar een huis met een tuintje waar je lekker wijntjes kan drinken in de zon met collega’s en vriendinnen.
Ik vergeet nooit meer de zoon van mijn collega die in een studentenhuis ging.. Mijn collega (zelfde type als ik) ging bijna van dr stokkie bij het zien van de slodderige dames op de lelijke vettige kapotte bank. In de ene hand een biertje en in de andere de nieuwste iPhone, maar voor een nieuwe bank geen budget.. Als hij daar maar niet mee thuis kwam!
De gedeelde ‘keuken’ met een berg vieze vaat, smoezelig wasrekje inclusief natte hond geur en een koelkast met alleen maar bier. Voor sommige klinkt dit als een soort vrijheidsparadijs maar voor mij als een soort grote hell.
Dat studenten leven hoef ik niet maar ik vind het nu wel een beetje saai, lekker degelijk. Vorig jaar had ik mezelf voorgenomen om ieder jaar naar een nieuw land te gaan backpacken, daar kwamen de leukste meest hilarische (achteraf dan) verhalen van. Ik herinner me nog steeds die helse bergklim in de jungle.. ‘Uurtje lopen’ hadden ze gezegd.. Na 4 uur waren we nog niet boven en was ik 2 flessen water, een handgemaakte jungle waaier, 2 ‘eetbare’ bloemen en een watertak verder..
Wat een takke eind, letterlijk en figuurlijk! Maar ik zou het zo over doen.. Het slapen op straat omdat onze ‘goed’ georganiseerde reis naar een of ander eiland niet zo goed georganiseerd was als de planning en er dus na heel lang wachten een soort enge vee vervoer gijzel kar ons kwam ophalen. Zo’n kar die je altijd op tv ziet bij ‘locked up abroad’ enzo..
Nu ligt het een beetje stil, ik moet weer een leuk verhaal kunnen maken. Ik weet alleen nog niet hoe. Die gijzel achtige wagentjes hou ik liever eenmalig, want ik scheet toen 7 kleuren. Maar een leuk ding wat buiten mijn comfort zone ligt kan ik zeker gebruiken. Dus als je nog wat weet, je weet me te vinden!
De reis blogs gemist? Je kunt ze nog terug vinden onder het knopje ‘travel’.
DSC_7609

Leave a comment