‘DIT KAN NIET MISLUKKEN’ ZEIDEN ZE..

Koken, het blijft een dingetje.. In het begin van de relatie ( meer de date periode ) had ik al uitgelegd dat koken zeg maar niet helemaal mijn ding was. Lees: ik kan een boterham nog niet eens fatsoenlijk opwarmen in de magnetron, en hier kwam hij dan ook snel achter.

Liefdevol warmde ik een boterhammetje op die ondertussen bijna kokend en geroosterd er weer uit kwam. Nu wist hij het echt zeker, dit word niks.  Hij hoopte nog op een beetje bescheidenheid en dat er een soort keukenprinses achter schuilde. Maar toen wist hij ondertussen al dat er weinig bescheidenheid achter zat maar dat dit gewoon de keiharde waarheid was.

Een aantal maanden later kreeg ik een kookboek cadeau, en toen begon het.. Op het begin was ik een beetje bang voor het boek, ik moest er nu toch echt aan beginnen. Vol goeie moed begon ik wat dingen te maken, en het ging best goed. Ik werd trots op mijn creaties, mijn ouders werden banger en banger.

Alles moest geproefd worden en 70% werd afgescheept met ‘Ja, het is best wel te doen..’. Dit staat gelijk aan ‘Dit is niet te eten maar het moet maar. ‘ Daarom heb ik met opzet vriendlief nog even laten wachten met het proeven van mijn creaties.. Tot we een week samen thuis waren en mijn ouders op vakantie, een soort ‘proef samenwonen’ en hier hoorde natuurlijk ook koken bij.

Aangezien hij vaak in de avonden werkt en hier na nog honger heeft bedacht ik me om eens heel lief Thaise curry te maken. Het rook heerlijk, zag er super goed uit, niks mis mee! Net als bij de Thaise kook cursus gooide ik alles wild in een pan en roerde ik als een echte pro met m’n uit bamboo gehakte lepel van het vorige survival avontuur (in de jungle in Thailand).

En daar kwam hij dan, op de fiets, ik was er helemaal klaar voor.. Tot ik het deksel van de pan met rijst af haalde en daar een ravage aantrof van vieze natte rijstprut.

Terwijl er met grote letters op het pakje stond ‘Kan niet mislukken!’ was het me dan toch gelukt. Mijn talent voor mislukt eten was toch net iets te sterk en kwam weer als onkruid uit de grond. Gooi daar was ongeduld bij en wat ‘ik doe maar een dotje zonder te lezen’ mentaliteit , en de mislukte snelkookrijst is geboren.

Niet lezen, rijst in koud water en dan 18 minuten koken (het eerste cijfer wat ik las, ik dacht dit zal wel goed zijn..) in plaats van 18 minuten af laten koelen. Het was het dus al met al weer net niet. Maar we leren het wel! We blijven het gewoon proberen. En dankzij het leuke kookboek van Chickslovefood (dat ene boek waar het allemaal mee begon) heb ik nu dan ook het Superfood kookbook van Rens Kroes besteld. Ik ben dus erg benieuwd..

Ondertussen heb ik al wat gezonde snacks gemaakt, want bakken gaat me wat beter af. En ik begin het best leuk te vinden. Er komt licht aan het einde van de tunnel, eindelijk een sport gevonden, een kookboek en na de protest blog over relaties ben ik nu zelf net zo erg.. Oepsss.

Oh, hier wat foto’s van hapjes die het wel hebben overleefd. De rest heb ik helaas gelijk op gegeten..

 

Naamloos
3
2

 

 

Leave a comment