TIME TO FIX SOME CHICKS

IMG_7828[1]

Na het tripje Düsseldorf besloten we om gelijk het volgende weekend naar Amsterdam te gaan. Djami boekte een hotel, de week vloog weer om en voor ik het wist ging de wekker weer op een zaterdag ochtend en moest ik binnen 5 minuten alles in m’n tas gooien wegens uitstellend ‘doe ik zo wel’ gedrag.. Zoals vanouds was ik natuurlijk de meest belangrijke dingen weer vergeten en haalde ik net op tijd de trein.. Deze keer met de trein, een iets veiliger idee. Geen kans op zwartrijden en gemiste stoplichten of een lege tank.

Wel een trein waar je geen benzine pomp stops mee kan maken dus je na een uur sterft van de honger, een dreigende lege telefoon batterij en dan ook nog geen stopcontacten  hebt om je telefoon aan op te laden.. Daarom besloten we in Rotterdam een stop te maken zodat we 2 punten taart naar binnen konden schuiven en eindelijk aan de welverdiende koffie konden. Want zo’n trein reisje is best langdradig zonder de car playlist met bij behorende dansjes.. Na een punt cheesecake en een appel(taart)je voor de dorst konden we die laatste uren nog wel aan.

amsterdammie

Eenmaal aangekomen hebben we zonder verdwalen of kwijtlopen het hotel gevonden. Deze keer was de reservatie wel goed gegaan dus verliep alles voorspoedig. Deze keer wel een 4 sterren hotel in plaats van een 5.. Een beetje wennen dat er geen oplichtend schermpje is als je naar de lift loopt waar je met touchscreen je room number op moet intypen en er dan een privé lift komt inclusief een spiegel die iedere keer opnieuw slachtoffer was van een mirror-selfie bombardement. Maar gewoon op het knopje drukken die een beetje is gerepareerd met tape, waarna er dan een lift arriveert zonder spiegel waar je met al onze bagage net met z’n 2 inpast. Eenmaal op de kamer met een ‘view’ op vooral veel roze, een man die de straat door raced in een roze scootmobiel met bijpassende ballonnen slingers en een opblaaspop als bijrijder, maakte we ons snel klaar en gingen naar de boten parade.

dammie

Natuurlijk fashionably late zoals men wel gewend is.. Alleen deze keer begon het een uur eerder dus konden wij niks doen aan de lichtelijke vertraging.. Hebben we alle bruggen in Amsterdam ongeveer gezien voordat we eindelijk eens wat meekregen van de hele tocht. Stonden we eindelijk in de startblokken met camera en al, kwam de regen de lucht uit alsof het al 3 jaar niet had geregend.. Thanks god, ‘It’s raining men’ was wat toepasselijker geweest vandaag, en ook wat fijner trouwens..

Na al de boten met mannen die betere dans-skills hadden als Djami en ik bij elkaar vonden we het wel weer genoeg geweest. Tijd voor food en een touch-up. Eenmaal bij de Febo beland na een soort waterval van regen kon ik dan eindelijk m’n frietje bestellen waar ik dan zo naar verlangde. Eenmaal geïnstalleerd op de kruk kwam er bij frietje nummer 10 een oudere vrouw met een iets wat aanwezige buik naast me ‘staan’. Dit staan stond meer gelijk aan een ritje beuken in de botsauto’s en na 5 minuten de frieten uit m’n bakje staren vroeg ze dan eindelijk wat ze wilde, niet helemaal hoe ik wilde.. ‘Ehhm meneer mevrouw, ga je weg?’ Wat een ouwe terrorist. Eerst een potje buik beuken en dan nog even net doen of Conchita herself op de kruk zit. Nou weet ik dat ik verregend was, maar dit was gewoon nog een beetje extra haten. Djami natuurlijk tranen met tuiten, ik klaar met heel die Febo en op weg naar het hotel.

IMG_7907[1]

Toen kwam het altijd langdradige moment van de dag, het klaar maak ritueel van Djami.. Die gepaard gaan met mirror selfies die ik dan ook graag crash om toch wat te doen te hebben.. Na het uren lang observeren en fotograferen van voorbijgangers en 500 vensterbank selfies verder was mevrouw de Koningin eindelijk ready to go. Op naar het Leidseplein voor een drankje.. Natuurlijk weer finaal de verkeerde route gelopen waardoor we 20 minuten deden over de gehele tour, waren we weer bij ons ouwe favorietje.. De Irish pub. Na een paar drankjes gaven we het op, dit ging de avond niet worden. We werden naar binnen gestuurd naar de plaats waar het vorige maand totaal de mist in ging.. 5 minuten later kwam er weer een of ander duo op ons af. Deze keer niet met ‘Will you marry me’ maar met ehm.. Een andere uitspraak die schijnbaar weinig indruk heeft gemaakt want ik ben het alweer vergeten.

Het waren 2 Zweden op het niveau van Bass Hunter (ja de man die ongeveer 100 liedjes maakte op dezelfde melodie als Daddy DJ met op iedere beat een ander onverstaanbaar onzin brabbeltje) die het nodig vonden om aan te sluiten bij ons.. Terwijl wij dachten in een verborgen camera grap te zitten toen Zweed 1 ‘Den Haag’ zo Nederlands zei dat het bijna eng werd. Ik snel alles over dacht wat voor dingen ik in het Nederlands had gezegd tegen Djami.. Bleek hij een Nederlandse ex vriendin te hebben die hier ook rond liep en wel een beetje leek op mij. Nou dat is weer zeer fijn, aangezien we geen zin hadden in nog een ‘Dont touch my boyfriend’ incidentje probeerde we te vluchten met het bekende ‘Even naar de wc’ trucje.

Niet nadenkend dat de wc achter in het cafe was en we bij de uitgang zaten.. Tijd voor een ander plan. De ‘My big strong boyfriend is here, yes we are in a fight he is a little angry..’ truc werkte als een trein. Binnen 5 seconden waren ze in geen velden of wegen meer te bekennen. Toen we net tijd hadden om te bedenken waar we heen gingen werden we ge-highfived door 2 koorballetjes uit ‘Gorgel’?.. Ja dat is het enige wat ik van deze weinig indrukwekkende ontmoeting heb onthouden.

Op naar de volgende bar, waar onze black music aanwezig was dus het een perfect idee leek te zijn. Niks bleek minder waar en binnen een kwartier stond ik aan de arm van een bijna huilende (van het lachen) Djami weer buiten op de straat. Tijd voor een ander idee.. Even pinnen met een groep Amsterdammers die me uitmaakte voor Rotterdammer (dit werd dus geen bff verhouding dat snap je) en daarna naar de volgende bar.

Na deze bar hadden we er geen hoop meer in en liepen we naar buiten.. Na een stukje lopen naar het hotel stopte er half verwegen een klein krakkemikkig autotje voor ons..

‘Hee zijn jullie bekend hier in de omgeving? ‘ ‘Ja echt enorm, wat zoek je?’.. ‘Ehm ja we zoeken de wallen. Wij zijn maatschappelijk werkers en willen onze hulp aanbieden.’ Oh, ja natuurlijk dat dachten we al, dat stralen jullie ook uit.. ‘Als je hier rechtdoor gaat dan zie je een heel groot gebouw met een tunnel in het midden. Dat noemen ze het rijksmuseum maar dat is een leugen, dat is om de toeristen te misleiden..  Dit word ‘s avonds omgebouwd tot de wallen..’  ‘Oke, bedankt!’

IMG_7855[1]

Dit maakte alles weer goed.. Bijna aanbeland bij het hotel beloofde ik Djami om me heel even op te frissen en even wat zooi te dumpen en dat we dan nog 1 drankje gingen doen. 1 stap uit het hotel en het ging totaal verkeerd. Terwijl een wat volslanke Nederlander heel sexy 2 broodjes cheeseburger naar binnen aan het proppen was gilde die met zijn mond nog vol: ‘Heee dames mag ik even asociaal zijn?’  .. ‘Volgens mij was je daar al mee bezig maar vertel..’  Eenmaal aan de praat, meneer (ik ben slecht in namen) was zijn vriend Frank kwijt die geen zin meer had in al het feestgedruis. Frank was wanhopig opzoek naar een taxi.. Arme Frank gebeld en op de straathoek opgepikt, op weg naar een bar voor een drankje.

Terwijl we door een menigte mensen liepen voor een cafe en Frank en mister Cheeseburger een bekende gedag zoende, hadden we 5 seconden om te vluchten.. Heel ‘nonchalant’ ( ‘OMG DJAMI RENNEN, NU NU NU´) liepen we de straat uit en duikten achter een hek. Terwijl Frank en Mister C verdwaasd rond zich heen keken en er duidelijk niks van snapte, liepen we snel de straat uit naar een andere bar. Nog 1 drankje dan.. En toen duikte er opeens een soort Lange Frans look a like met een oude soort Ibiza man de hoek om. Een drankje, dat moest gedronken worden.. Toen Lange Frans de drankjes ging bestellen en later niet kon pinnen was natuurlijk helemaal de avond weer compleet.. Ofcourse!

Een nieuwe vlucht truc was natuurlijk wel weer op z’n plaats. Deze keer terug naar het hotel, het was wel genoeg geweest met alle wanhopige mannen in de stad, opzoek naar vrouwen die geen Gay Pride aan het vieren waren met hun Gay friends. Dat wij de enige met deze bezigheid waren was wel weer duidelijk.. Op weg naar het hotel kwamen we nog 2 aparte figuren tegen die me in tegenstelling tot de andere mensen (Zweeds, Pools, Russisch) hadden ingeschat op een Zuid-Amerikaan. De originaliteitsprijs van deze avond was dus weer uitgedeeld. Tijd om naar bed te gaan.

Na een paar uurtjes slaap verlieten we het hotel.. Tijdens het uitchecken zei ik nog tegen Djami ‘We hebben ons echt goed gedragen, niks raars meegemaakt of iets gesloopt..’

5 seconden later ving ik mijn OV-Chipkaart een beetje ongelukkig op en scheurde die in 3 stukken. Kaart kapot, toch nog iets gesloopt.. Het kon ook niet anders.. Al met al was het dus weer een geslaagd rustig weekendje..

dammie outfit

Nog even een outfit mirror selfie na heel Djami’s ritueel..

 

 

 

 

 

 

  • reply darkwasheddenim ,

    Ik heb weer zitten gniffelen bij het lezen van jullie avonturen!!! 😀 HEERLIJK…

    Leave a comment