Als moeder heb je best veel te verduren als ik de verhalen moet geloven… Je  word zwanger, zet helemaal op, word dik en krijgt dramatische kwalen. Je past niet meer in fatsoenlijke kleren, je voeten zwellen op (kijk maar naar Kim K..) je gedraagt je als een terrorist (in sommige gevallen dan) en je eet je helemaal klem.  Na 9 maanden afzien moet dat kind er ook nog uit.. Na een rampzalige bevalling, want ik geloof echt die ‘perfecte moeders’ niet die zeggen ‘die poep je dr zo uit’, want nee.. Dit is niet zo heb ik gehoord. Of ik heb teveel horror verhalen gehoord en gelezen, misschien is dat het wel.. Maar tot nu toe krijg ik nog geen ‘jeej ik wil een kind’ gevoel.

Als je dan alles hebt doorstaan en heel je pluis ligt in stukken of je buik is opengesneden.. Begint het met een brullende baby die alles onder poept. Dat mag je dan weer opruimen en schoonmaken.. Daar begint de ellende dus al. Vanaf de eerste seconde ben je bezig met de zooi opruimen van je kind en dat blijft je hele leven zo. Daarna worden ze ‘leuk’ (heb ik gehoord) want dan willen ze gaan lopen en leren praten. Uren ben je bezig om de eerste woordjes te leren. Je hoopt dat dit ‘mama’ word, maar meestal valt dit vies tegen.

Als ik ooit een kind krijg word zijn/haar eerste woordje waarschijnlijk ‘eten’ of ‘wijn’, puur omdat het beste kind deze woorden het vaakst hoort… Dan beginnen ze goed te praten en ben je aan het opletten dat ze niet het verkeerde opvangen en gekke zinnetjes gaan roepen over straat. Je bent op je dood dat ze het geroddel (over die ene leuke vader die altijd zijn kleuter komt ophalen) van jou en je vriendinnen niet hebben opgeslagen, om dat vervolgens bij de kleuterschool op het plein bekend te maken.. Of te eerlijk zijn over die lelijke gebreide kerst trui van oma.

Ondertussen gaan ze steeds ondeugender doen.. Spullen slopen, verven op de muur, met jouw dure Chanel lipstick (sorry mam) op de ramen tekenen terwijl papa op de bank ligt te slapen.. Die ‘o zo handige’ speelgoed boxen leeg kieperen in de vijver.. Je  slaapkamer blank zetten omdat ‘Whats with Andy’ ook een zwembad kreeg toen hij dit deed.. In werkelijkheid pakte dit natuurlijk niet zo uit als op tv, met opgebold parket als gevolg.

Dan denk je alles te hebben gehad, maar dan komen ze in de puberteit.. Ze worden brutaal en gaan een beetje stoer doen. Je mams houd haar hart vast dat je niet met enge kerels mee gaat. Ze ziet de grootste ramp scenario’s in haar hoofd als je met je eerste vriendje wil thuis komen. Ze ziet het al helemaal voor zich, zo’n opgepompt mannetje met allemaal tatoeages en piercings, loverboys en andere rare fratsen.

Naast wat wilde haarkleuren (lees: paars, roze, blauw, rood) een navelpiercing en een ‘piercing’ boven in m’n oor, ben ik nog best braaf gebleven en niet totaal losgeslagen. Pubers verpesten af en toe hun school een beetje maar zelfs dat komt weer helemaal op de rit (als het goed is..). Als ze dan eenmaal aan het werk zijn en die puberteit weer over is, dan pas word het leuk.

Je kunt lekker gaan shoppen, lunchen, uiteten.. Ze rijden jou naar het feestje of afspraak met je vriendinnen en halen je ook weer netjes op.. Je blijft daar lekker eten en bevuilt hun nieuwe huis met je vieze schoenen. Gooit daar lekker de vuile vaat op het aanrecht in plaats van gelijk in de vaatwasser. Verbruikt over heel de avond ook 5 verschillende glazen in plaats van 1.

Moeders, eerst heb je geen idee wat je er van vind.. Tot je begint te praten. Dan kom je in de puberteit en vind je je moeder stom.. Maar na al dat puberale gedrag word je moeder je beste vriendin (in mijn geval dan).

Hier nog een rijtje van Fashion moeders die mij weer een beetje hoop geven. Ook na een kind kan je er nog fabulous uit zien, en dat bewijzen hun maar net!


nic-van-dam-tijdschrift-kinderen
article-0-18EB88C7000005DC-288_634x702
e98322baece191ea6f968cf542957fdf
fec4820f576d8bb886c7e2ab2e8bd785
e042dd2054657a5862824c4fb57db24c



 

 

Leave a comment