ALS JE LEVEN AAN EEN TOUW HANGT

DSC_8235

We besloten na een middagje niksen en uitrusten, de volgende dag een scooter te gaan huren. Ondertussen kan ik het helemaal aan op zo’n scooter en ben ik al helemaal gewend aan m’n bijna dood ervaringen op elke straathoek. Met een heftige blauwe scooter (ik had eigenlijk een roze gepimpte scooter verwacht met hello kitty, helaas) en deze keer wel een helm, gingen we er weer voor.

Bart had wel ‘ervaring’, maar waar die dat heeft opgedaan weet niemand.. Binnen een dag hebben we het gehele eiland over gescooterd, heb er spierpijn in m’n buikspieren van. (Door het zitten, kan je nagaan) Hier en daar zijn we gestopt bij een ‘heftige’ waterval.. We werden er naar toe gebracht door een kleuter van een jaar of (ik gok) 4? Hij kon nog beter engels als ik en rende over het bospaadje, wij er achteraan op teenslippers.. Een groot succes dus.

DSC_8280

 

Eenmaal aangekomen bij de waterval bleek het toch niet zo spectaculair te zijn. Na wat foto’s en een fooi lichter zijn we weer verder gegaan op de scooter. We zijn ook nog even langs de Big Buddha gegaan waarvoor ik eigenlijk naar Koh Samui wilde. Ook dit was eigenlijk een groot blok beton met een goud likje verf erop. Rond de Buddha lag een hoop puin, en een paar onthoofde kleine Buddha’s.

Wat we na de scooterrit hebben gedaan? Geen idee, dus het was waarschijnlijk weinig spectaculair.. De volgende dag hadden we een eilanden tour geboekt en moesten we om 7.00 met de bus mee. Dit was voor mij al een hele opgave , ik ben geen ochtend mens..

DSC_8304

 

Eenmaal fris en fruitig gingen we de bus in.. We zaten naast een Amerikaan waarvan ik dacht dat het een Thai was. Hij vertelde over allemaal dingen die ik eigenlijk totaal niet wilde weten. Het was 7 uur en dan moetje gewoon niet zoveel tegen me zeggen..

Eindelijk aangekomen na een heftige stuntrit in de bus kregen we natuurlijk weet een geweldige sticker, want ze doen hier alles met gekleurde schoolreisplakkers.. Opzich best handig. Eenmaal op de boot ging mister America weer verder met z’n onzin verhaaltjes en probeerde ik nog wat bij te slapen.. Eenmaal aangekomen op het eerste eiland, begon de ellende..

‘Even’ naar een viewpoint lopen werd een soort mega bootcamp. Weer op de teenslippers in bijna 40 graden de berg op. Het begon met een trapje waarvan we dachten; als dit het is..

Zodra je dat denkt hier, word het alleen maar erger.. Eenmaal op viewpoint 1 ging ik al kapot van de hitte en was ik aan het hijgen als Kim Holland. En dit was dan 100 meter..

Nog maar 400 te gaan. De berg werd steeds stijler en er kwamen touwen om je aan vast te houden. De stenen gingen over op takken.. En waar eerst vasthouden een optie was, hing nu je leven aan een touw. Nou klinkt weer als a lot of fun.

DSC_8387

Eenmaal bij viewpoint 2 dacht ik dat we er waren.. Tuurlijk niet! Want als je denkt dat je er bent heb je pas 10% van de ellende gehad. Met frisse tegenzin en meer dood als levend gingen we verder. Bart zonder teenslippers , want dat was ‘makkelijker’.. Prima , succes!

Toen ik dacht alles gehad te hebben, kwam daar het laatste stukje, het rotsstuk. De man had nog zo gezegd; ‘no lady it’s a hard climb, not for you!’

Hoe harder die dat roept, hie harder ik naar boven ga natuurlijk, hallo emancipatie! En daar zat ik dan.. Met m’n teenslippers en een enorm stijle rots in het vooruitzicht. Scherpe stenen en jawel, een touw. Geen voetstapjes of andere dingen. Just de rots myself en het touw..

Ik was nu toch al heel aangekomen op dit punt, dus dit moest ook nog wel lukken. Na veel vloeken en zweet op alle mogelijke plaatsen, was ik er eindelijk. Helemaal gebroken, bloed heet, met alleen een flesje (ondertussen kokend) water. Leuk hé? Vakantie.. Heb nog nooit zoveel gesport in heel m’n leven!

DSC_8385

Bart arriveerde ondertussen met een gapend gat in z’n voet. Maar hij heeft gehaald zonder slippers.. Na de hellse klim omhoog, (wel een prachtig uitzicht, mag wel ook) moesten we natuurlijk ook weer terug. Het bloedspoor van Bart terugvolgend naar beneden.. Wat was ik blij dat ik de zee zag. Meteen er in gerend, ik had het zo warm..

Eenmaal heel weer terug gingen we weer naar het volgende eiland om te kajakken. Dit was wat minder wild dan verwacht, waarschijnlijk omdat de rest van de groep er zo’n 30 min over deed om 5 meter te peddelen.. We gingen naar een eiland met super veel dooie vissen op het strand. Heerlijk..

 

Eenmaal op de eindbestemming, mochten we alweer klimmen, deze keer gelukkig met trappen.. Al likkend aan een ijsje de stijle trap op. Dat ik er niet af ben gevallen blijft een wonder.. Aangezien gemiddeld chinees met handen en voeten en ieder uitstekend lichaamsdeel de trap vasthield.

Weer een prachtig uitzicht, dit keer minder moeite (thankgod!) Na deze trip terug naar het hotel.. Heerlijk op het strand gegeten en geshopt. Nagels laten doen en Bart een massage..

Er zit meer gel onder dan op m’n nagel, maar het was goed bedoeld.. Na de nagels werden m’n voeten en benen nog even gemasseerd. M’n voet had ondertussen een soort Mondriaan kunstwerk door alle sunburn patronen van m’n slippertjes.

Het vrouwtje trok alle spieren weet uit elkaar en legde nog net m’n been niet in m’n nek.. Wel was m’n gehele been wit omdat al het bloed wat er nog doorheen liep er waarschijnlijk nu was uitgeperst. Al met al was het weer heerlijk…

Vandaag is het laatste hele dagje wat we nog hebben op Koh Samui, we gaan heel de dag bakken op het strand want ik ben nog steeds zo wit als toen ik vertrok uit Nederland..

Helaas is het heerlijke windje omgeslagen in een kokende hitte. Ik voel me als een sparerib op een barbecue en ren om de 5 min de zee in.. En dan maar hopen dat ik een beetje bruin word..

lets go to the beach filter

Leave a comment