HAPPY VALENTINE’S DAY

Valentijnsdag. Voor veel mensen een dag om overdreven klef en schattig te doen en dat dan vooral op alle socialmedia kanalen te delen. Logisch, want iedereen moet online kunnen zien hoe super je het hebt. Die wekelijkse ruzies over je die eindeloze voetbalzaterdagen lijken ineens allemaal als sneeuw voor de zon verdwenen.
Ruzie? Wij? Nee.. Ik heb zo’n geweldige lieve man, kijk de rozen die ik ( na veel subtiele hints, daarna over op dreigementen als ‘ als je het vergeet kan je de hele relatie wel vergeten!’ ) heb gekregen! Zo’n schatje, heeelemaal uit zichzelf! Zo’n grote verassing!
In plaats van een bedankje, zoek je eerst een plek waar de rozen het beste uitkomen op de foto en zoek je de mooiste instagram filter die er is. Delen op facebook en twitter en alle online terrorisatie platformen waar je actief op bent. Wachtend op je welverdiende (vind je vooral zelf) likes en jaloerse reacties als ‘zoo, behoorlijk bosje! Die heeft vast wat goed te maken!’ En de eerste ruzie is alweer een feit.
Nadat alles gedeeld is met heel de wereld kun je opgelucht ademhalen, want iedereen weet nu hoe gelukkig je bent!
Ik scrol nu door m’n tijdlijn.. Alles vol gebombardeerd met rozen, kaarten en cadeau’s. Het lijkt wel de Gazastrook. Als ik zelf een Valentijn had was ik net zo schuldig aan dit soort praktijken, ik zou dan de opper Osama zijn van het gezelschap. Ik kan niet voor niks omschrijven hoe het er tegenwoordig aantoe gaat.
Maar dit jaar zit ik in de sneeuw, wintersport. Ook hier is het valentijnsfeest. Je kan speeddaten en vooral ook speeddrinken in de apresski. Waar iedereen waarschijnlijk de ellende eruit aan het drinken is, hopend hier nog een valentijntje te scoren en daarmee al lallend door de sneeuw te rollen. Ik moet zeggen dat het aanbod niet slecht is als je door de Roderiks heen kijkt. Want alle koorballen zijn hier ook gestrand. Hoe ik dat weet? Ze bestelden voor mij 30 pizza’s waardoor ik tot grote irritatie 3 kwartier moest wachten. Al met al was het dus een groot feest.
Eigenlijk moet ik zeggen dat ik het wel fijn vind zo zonder valentijn. Want het heeft een hoop voordelen. Je hoeft je bijvoorbeeld niet druk te maken over welke instagram filter jouw rozen het mooiste staan, hoeveel likes je krijgt, de ruzies die er gaan komen door lullige reacties, geen teleurstelling als je maar 50 rozen krijgt inplaats van de opgeëiste 100.
Zeker als je zo jong bent, eigenlijk heb ik zitten denken over ‘relaties’ op jonge leeftijd. Waarom doen we dat eigenlijk? Je weet toch dat het 1 tot 3 jaar, hoogstens 5 jaar duurt. Daarna krijg je het ‘is dit het nou’ gevoel en besluit je er toch maar mee te stoppen. Dan heb je een paar jaar jezelf constant aangepast en dingen niet gedaan omdat je een relatie had.
 Je kon reizen maken, gek doen op Ibiza naar Zoo Project en je compleet misdragen als een opgedirkte tijger of zeebra. Je hoefde je nergens zorgen om te maken of aan te denken. Je kon borrels drinken met vrienden tot je erbij neerviel, wanneer je wilde, waar je wilde, tot hoelaat je wilde. Om de volgende dag wakker te worden met alle ruimte van de wereld in je tweepersoons bed. Altijd genoeg deken en geen vieze ochtendlucht gemixt met  bierwalm die naast je wakker werd. Hoogstens je eigen alcoholische sigaretten lucht hangt er rond je heen. Geen dronken ruzies over dat hij naar iemand anders ronduitstekende delen greep in een vlaag van verstandsverbijstering na het leegdrinken van de gehele biertap.
Je kon ongegeneerd meebleren met foute nummers van Gerard Joling en de Backstreetboys zonder ook maar een moment raar aangekeken te worden. 3 broodjes kroket eten, misschien wel 4 zonder het te hoeven klaarmaken voor iemand anders die zelf te lui is om nog maar een poot uit te steken of je er om te schamen dat je meer eet dan een gemiddeld vrachtwagenchauffeur naar binnen propt tijdens een ritje Frankrijk.
Als je er aan begint lijkt het oneindig ..  Dan komt valentijnsdag, een complete teleurstelling , omdat hij toch niet zo romantisch bleek te zijn en het eigenlijk vergeten is dus bij het dichtstbijzijnde tankstation stopt om snel nog even een bosje tulpen te kopen met de veronderstelling dat het toch echt rozen waren toen hij ze kocht.
Vanaf nu pak ik het totaal anders aan. Ik doe alles wat ik altijd al had willen doen wanneer ik het wil en met de mensen die ik leuk vind. Ik lach om alles waar ik om wil lachen en hoef niet langer om domme mannengrappen te lachen met betrekking tot voetbal of intieme vrouwelijke delen. Geen bezetting van de tv om 7 uur op zondag. Eindeloos onzin programma’s kijken over bridezilla’s die ook in het begin van de relatie schatjes leken maar de aap uit de mouw kwam toen toch die rozen die ze wilde (waarschijnlijk besteld door haar aanstaande) ineens tulpen bleken te zijn. Heel de bruiloft verziekt met alle gevolgen van dien. De plannen van de scheiding al gemaakt voor er nog maar een ‘ja woord’ was uitgesproken.
Nee, we gaan het anders doen! Als die ene ooit gestrande relatie toch echt ‘meant to be’ zou zijn, komt dat als je 26 of 29/30 bent wel weer goed. Heeft hij dan toch een ander? Dan was het blijkbaar toch niet zo voorbestemd als je verwachting. Dat scheelt je weer veel ellende, want vroeg of laat komt hij er dan toch wel achter dat het toch niet helemaal was zoals hij hoopte. Scheelt je weer een heleboel geregel van de scheiding en geld.
Hoe later je begint met een relatie, hoe later de dip komt, hoe later alle romantiek afzakt tot het uiterste punt van oncharmant bankhangen in je veel te roze glitterige totaal niet flatterende Roy Donders huispak. Je hebt dan al zolang met jezelf moeten leven dat je van jezelf leert te houden ookal zing je De Toppers eindeloos mee onder de douche, en loopt je diva gedrag soms zo uit de hand dat je zelfs swarovskistenen op je strings aan het strijken bent. Met jezelf leren leven is het begin van het leven met iemand anders die zeker ook rare irritante eigenschappen heeft. Zoals eindeloze bierscheten laten en zich dan vervolgens nog eens lekker naar je omdraait om je met een niet te verdragen ochtendstank je een ‘goedemorgen’ te wensen.
Geniet iedere dag nu het nog kan. Voor je het weet zit je met een vent, krijsende kinderen die precies al jouw slechte eigenschappen hebben geërfd. Kamperen in Frankrijk onder het mom ‘is leuk voor de kinderen’.  Met alle mieren die door je tent lopen die alle romantiek van kamperen massaal de grond in trappen. Maar dan heb je (moet je maar hopen) wel jouw superman die het klusje klaart en alle mieren moeiteloos voor je verdelgd…

Leave a comment